X
تبلیغات
آزمایش CRP

azmayeshgah

آزمایش CRP

CRP يا به صورت کاملتر C-Reactive Protein در روماتيسم والتهابات و تورم‌هاي حاد، پروتئيني به نام C در خون پيدا مي‌شود که در حال عادي وجود ندارد و اگر هم باشد بسيار بسيار ناچيز و غير قابل بررسي با روش‌هاي معمولي است؛

            جنس بيوشيميايي اين پروتئين ‌با پلي ساکاريد باکتري پنوموکک شباهت دارد و چون پلي ساکاريد، کربوهيدرات است حرف اول کربوهيدرات يعني C را به عنوان  نام اين پروتئين برگزيدند. پروتئين‌ C با فسفوليپيد غشاي سلولهاي نکروزه در محل التهاب ترکيب شده و کمپلمان را فعال مي‌کند همچنين با T-Cell ترکيب شده و از فعال شدن T- Cell به وسيله‌ي آنتي‌ژن جلوگيري مي‌کند و شايد در ايجاد ايمني نقشي داشته باشد.

            پروتئين C در سال 1941 توسط مک لود MC Leod و آوري Avery استخراج و تصفيه گرديد که از تزريق آن به خرگوش C-Reactive Protein Antiserum يا به اختصار CRPA به دست آمد، از اين آنتي‌سرم براي تجسس CRP در سرم بيماران استفاده مي‌شود، وزن ملکولي پروتئين   Cحدود 105.000 است. برخي محققان معتقدند که يک آلفا گلوبولين است. و برخي ديگر معتقدند در الکتروفورز سرم بيماران بين بتاگلوبولين و گاماگلوبولين جاي دارد، در عفونت‌هاي ميکربي و عوامل چرکزاي ديگر و حتي در واکسيناسيون تيفوئيد و در تخريب و آسيب بافت‌ها (مانند انفارکتوس ميوکارد) در سرم بيمار ظاهر مي‌شود، در التهابات پس از چند ساعت بالا مي‌رود و هر چه ضايعه‌ي نسوج بيشتر باشد مقدار آن بيشتر مي‌شود و پس از 2 تا 3 روز به حداکثر مي‌رسد و 24 ساعت پس از رفع التهاب مقدار آن نصف مي‌شود ولي در التهاب مزمن مقدار آن بالا مي‌ماند. در بيماري روماتيسم مفصلي حاد مثبت شدن CRP يک اصل مسلم و حتمي است حتي در موارد ضعيف روماتيسم نيز CRP مثبت مي‌شود، در کنترل درمان روماتيسم تست بسيار با ارزشي است و منفي شدن آن نشانه ‌و درمان کامل است.

            به طور کلي مثبت شدن CRP اختصاصي نيست و معمولاً با بالا بودن سديمان هماهنگي دارد جز در مواردي که علت بالا بودن سديمان، التهاب نباشد، مانند زمان حاملگي و کم خوني‌ها که سديمان بالاست و منفي بودن CRP التهاب را رد مي‌کند. در مرحله‌ي استقرار بيماري‌ عفوني و در سندرم نفروتيک و در هيپرگلوبولينمي بدون ارتباط با روماتيسم مفصلي حاد سديمان بالاست، در روماتيسم مفصلي حاد توام با نارسايي قلبي سديمان ممکن است نرمال باشد. در اين مورد CRP مثبت ممکن است جانشين خوبي براي سديمان در کنترل درمان باشد در بيماراني که تحت درمان کورتيزون قرار مي‌گيرند CRP  منفي مي‌شود و در صورت قطع دارو مثبت مي‌شود که اگر مثبت بودن آن بيش از دو هفته طول بکشد مجدداً بايد درمان را شروع کرد. در نارسايي عروق کرونر اگر نکروز عضله‌ي قلب در کار نباشد CRP  منفي و در صورت نکروز عضله‌ي قلب CRP مثبت مي‌شود. در آرتريت روماتوئيد فعال، در بيماريهاي بدخيم، در نقرس، در عفونت هاي ويروسي مخصوصاً هپاتيت، سل فعال، ذات‌الريه پنوموککي، سيروز کبدي حاد، در بيماريهاي عفوني معمولي، در تورم ‌لوزه‌ها، مخملک، آبله مرغان و اوريون مثبت مي‌شود.

+ نوشته شده در ۲۰/۱۰/۱۳۸۹ساعت ۲۱:۰۶ توسط abbas golestani دسته : سرولوژی نظر(2)